Sorry for a long silence. I know I haven’t updated the blog for a very long time. I am now in Boston, MA, USA for my MBA. So I don’t think I will be able to review restaurants in Thailand for at least several years as I plan  to work here at least one more year after greaduation.

I don’t want to change the focus of this blog but I just want to share my experience here and hope that it will benefit us more or less

Let’s begin……

I think I am very fortunate to get admitted as a centennial class here at HBS (100th class). I was required to take preMBA for international student so I had to come to US quite early since July 11.

Classes here use the case method as a mean to teach. Professor will play a role of conductor, we will basically learn from our classmates. I have to read 2-3 cases each day (2 hours/case) and meet with my study group to discuss the cases around 7.30am before classes…… that’s why I have been silence for the past month. It’s very intensive.

However, we do party and play lots of sports, I get to know more people here and everyone is nice. I really love my study group…….

And now it’s over….. I will have 3 weeks free-time and will fly to Sanfrancisco and Las Vegas so wish me luck

ลองดูนะครับ วิจารณ์ด้วยน้า เอาภาพร้านอาหารจากหลายๆที่มารวมกันน่ะครับ เลยมั่วหลายชาติหน่อย ส่วนเพลงนี่หาเกี่ยวกับอาหารไม่ได้เลยเอาเพลง ขาหมู ถึงเนื้อเพลงจะไม่เกี่ยวเท่าไหร่แต่ชื่อเกี่ยว:P

     ผมไปบวชที่วัดมาบจันทร์ (www.watmarpchan.org) ซึ่งเป็นวัดสายหนองป่าพง ของ ท่านหลวงปู่ชา ครับ โดยมี ท่านพระอาจารย์ อนันต์ อกิญจโน เป็นเจ้าอาวาส สิ่งที่ผมได้จากการไปบวชนะครับ

1 ได้เข้าใจถึงความเป็นพระ มากขึ้น มีหลายๆสิ่ง หลายๆอย่างที่เราชาวพุทธ นึกว่ารู้ดีแล้ว แต่ถ้าไม่ไปสัมผัสด้วยตัวเอง ไม่มีทางรู้เลยครับ สำหรับ พุทธศาสนิกชนชาวไทยแล้ว ถ้าเป็นผู้ชาย สมควรบวชซักครั้งเป็นอย่างยิ่งครับ อย่างน้อยจะได้มีเวลาสงบอยู่กับ ตัวเองบ้าง ถ้าเป็นผู้หญิง ก็ลองไป ปฏิบัติธรรมได้นะครับ ทางวัด มีที่พักสำหรับ โยม แยกเป็นสัดส่วน

2 นั่งสมาธิ ได้นานและดีขึ้น แต่ก่อนผมนั่ง 10นาทีก็จะตายแล้ว ไปที่วัด ด้วยการแนะนำของท่านครูบาอาจารย์และ บรรยากาศที่สงบผมนั่งได้ 30นาที หรือ เกือบ 1ชมเลยครับ

3 ได้รู้จัก คนมากมาย พระที่ไปบวชที่วัดมาบจันทร์ มีความหลากหลายมาก มีพระชาวต่างชาตินับสิบรูป

4 ได้ทราบว่า ศาสนาจะอยู่ไม่ได้ หากขาด พุทธศาสนิกชนที่ดี ดังนั้นเรามาช่วยกันทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาเถอะครับ เราโชคดีมากแล้วที่เกิดมาในประเทศไทย ประเทศที่พระพุทธศาสนาเจริญสูงสุด

     นอกจาก ที่ผมบอกไปข้างต้นยังมีสิ่งที่ผมได้อีกมากมาย อยากให้ลองไปดูด้วตัวเองมากกว่าครับ ที่สำคัญได้ลด นน. กันด้วยนะครับ ผมไป อยู่3 อาทิตย์ (ผมสึกก่อนกำหนดเพราะต้องทำเรื่องเรียนต่อครับ) นน. ลงไป 5กก.

กิจวัตร ประจำวัน

3.45 น. ระฆังดัง สรงน้ำ ไปนั่งสมาธิ รอทำวัดเช้า

5.00น. ทำวัดเช้า

5.45น. เตรียมตัวออกบิณฑบาต

ราวๆ 7.30น. กลับจากบิณฑบาต จัดแยกอาหาร รับประเคนโยม ที่มาถวายอาหารที่วัด

ราวๆ 8.45 -9.30น. ฉันอาหาร ล้างบาตร ทำกิจของสงฆ์

9.30น.-14.00น. เวลาปฏิบัตรธรรม ส่วนตัว

14.00น.-15.00น. นั่งสมาธิ

15.00น.-17.00น. ทำกิจส่วนรวม กวาดลานวัด ขัดห้องน้ำ ทำความสะอาดโบสถ์

17.00น.-19.00น. ฉันน้ำปานะ ทำกิจส่วนตัว

19.00น.-ราวๆ 21.30 หรือ 22.00น. นั่งสมาธิ ทำวัดเย็น

22.00น. จำวัด

     วันบวชตอนก้มกราบขอขมาคุณพ่อคุณแม่ น้ำตาผมไหลอย่างห้ามไม่ได้จริงๆ พูดแทบไม่เป็นภาษา เป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก แต่เชื่อผมเถอะครับ คนที่มีความสุขที่สุดคือ คุณพ่อคุณแม่ เกิดเป็นชายไทยทั้งที ทำเพื่อท่านสักครั้งเถิดนะครับ ไปบวชกันเถอะ เดี๋ยวช่วงเดือน มิย ก่อนผมไปเรียนจะไปปฏิบัติธรรมที่วัดอีกรอบ อาจจะได้เจอกันก็ได้ครับ

ปล. อานิสงส์ การทำดีมันเห็นผลทันตาจริงๆนะครับ ช่วงที่ผมบวชอยู่ มีการประกาศผลจากมหาวิทยาลัย ซึ่งผมได้รับการตอบรับเข้าเรียนจาก Harvard Business School (Harvard University) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยในฝันของผมเลย ดังนั้น เริ่มทำดีกันเถอะครับ

1 ตอนนี้มี plugin ใหม่ เป็นดาว อยู่ใต้แต่ละโพสนะครับ สามารถ กดที่ตัวดาวเพื่อให้คะแนนแต่ละร้านได้เลยครับ คะแนนที่ออกมาจะเป็นคะแนนเฉลี่ยของทุกคนที่กดไปนะครับ 1 IP สามารถกด ได้ร้านละ 1ทีเท่านั้น ระวังกดผิดนะครับ มันแก้ไม่ได้ ผมกดพลาดไปสองสามร้านเหมือนกัน T-T ช่วยกันกดดาวหน่อยนะครับ อยากทราบความคิดเห็นของทุกคนนะครับ

2 เนื่องจากช่วงนี้ยุ่งมาก ต้องเตรียมโน่นนี่และจัดการเรื่องสำคัญให้หมดก่อนไปบวช จึงไม่สามารถ อัพรูปให้ครบทุก Post ได้ ต้องขออภัยด้วยนะครับ โดยเฉพาะ แผนที่นี่ยิ่งแล้วใหญ่ ทำไม่ทันจริงๆ ไว้จะกลับมาทำให้ครบครับ

3 Love at First Bite คงเป็นโพสสุดท้ายแล้วนะครับ วันเสาร์นี้ผมเริ่มไปอยู่วัดแล้ว บวชจริงเสาร์ที่ 22 แล้วก็สึกปลายเดือนเมษาโน่น แล้วก็ไป ญี่ปุ่นต่อ กว่าจะได้กลับมาโพสอีกทีคงต้นๆเดือน พ.ค. ไว้จะมาเขียน กินกระจุย ตะลุยแดนปลาดิบนะครับ

ขอบคุณ ทุกๆคนที่เข้ามาอ่านนะครับ หวังว่าหยุดไปแค่เดือนกว่าๆจะยังคงไม่ลืมกันนะครับ รักน้อยๆแต่รักนานๆ เด้อ สวัสดีครับ

1) เริ่มทยอยอัพรูปแล้วนะครับ มีเพื่อนๆบ่นว่ารูปเล็กไปผมเลยงมตั้งนานกว่าจะรู้ว่าทำยังไงจะให้กดไปดูรูปใหญ่ขึ้นได้ จะค่อยๆทำไปนะครับ

2) ลองทำแผนที่ดูแล้ว ลองดูจากลิงค์ ร้าน After You นะครับ ดีไม่ดียังไง ติชมกันด้วยนะครับ

3) ขยายขนาด Font ของSlogan “จะขอกิน จนสิ้นชีพ” ข้างบน และ ขนาดของfont ในโพสให้ใหญ่ขึ้น

4) อ่าเดี๋ยวจะมีคนมาช่วยผมเขียนเพิ่มอีกคนนึง คือพี่ชาย แท้ๆของผมเลย แต่ไม่รู้จะเขียนบ่อยแค่ไหนนะครับ เพราะพี่เค้าก็งานเยอะอยู่

     เริ่มไม่แน่ใจว่าจะเสร็จก่อนไปบวชรึเปล่าแฮะ แผนที่นี่ทำไม่ทันแน่ๆครับ ส่วน อัพรูปจะพยายามละกันครับ

     หวังว่าจะชอบเวบใหม่กันนะครับ ฝากโฆษณาให้เพื่อนฝูงด้วยน้า

     ตอนนี้กำลังงมโข่งกับการลง plugin ต่างๆอยู่ โดย เฉพาะ related post ผมลงไม่เป็นอะครับ พยายามอยู่

     ผม export โพส จากเวบเดิมมาเกือบหมด ตัดบางอันทิ้งไป แต่เสียดายที่เอารูปมาไม่ได้ จะค่อยๆทยอย อัพไปวันละ โพสสองโพสนะครับ เนื่องจากผมต้องไปคุ้ย หารูปจากที่ แบ๊คอัพไว้ อันไหนไม่ได้แบ๊คอัพ ก็จะพยายาม ไปถ่ายมาใหม่ละกันครับ

     มาคราวนี้ผมมีรุ่นพี่อีกคนนึงคือ พี่ Chak จะมาช่วยกันกินด้วยอีกท่านนึง โดยเฉพาะ ช่วงที่ผมจะไปบวช ตั้งแต่กลางเดือน มีนานี้ถึงปลายๆเดือนเมษา แล้วก็อีกช่วงคือช่วงผมไปเรียนต่อที่USA ตั้งแต่กลางเดือน กค เป็นต้นไป พี่Chakก็คงจะเป็นคนดูแลเวบเป็นหลักนะครับ ส่วนผมถ้ามีอะไรทานที่โน่นก็จะมาเล่าให้ฟังเป็นระยะครับ

    หวังว่าจะยังมีเพื่อนๆ ตามอ่านกันนะครับ